Bu gece yine eksikliğini hissettim,sol üst köşemde.İlk günki gibi sızlıyo hala.Nezaman dolacak yerin

nezaman kapanıcak bu yara.

     Serin akşamlarda daha çok arıyorum sıcak yüreğini.bana verdiğin şevkati,çocuksu tebessümü...

Ama yoksun, VE HİÇ OLMİYCAKSIN.

     Bu yüreğe tekrar can katamiycaksın.Yerini başkaları doldururmu bilemiyorum.Düşündükçe huzursuz

oluyorum.

    Mutluluğu her geçen gün erteliyorum.Anlayamadığım bir şey var ben neden hala yokluğunla yanıyorum.

    Baktığım her çiftte bizi görüyorum.Mahalledeki küçük afacanlarda,sensiz sokaklarda,masum göz yaşlarında,

çocuksu maceralarda ve sayamadığım daha onca hatıralarda...

    EVET. Biz tükendik, biz bir bedende can olamadık,biz herşeyden önce mutluluğa çok uzaktık.O kaçtı biz kovaladık...

    Şimdi ardından kalan kalbimdeki bu kocaman boşluk...Belki çoktan unutulduk. Bu boş sayfalarda SAVRULDUK derken

bu bedenin şu cansız yüreğinde bir sır gibi kaybolduk....